Их л хэцүү зам.

Цасан дунд, шонгийн модыг түшин зогсохдоо би өөрийгөө ингэж ятгадаг байлаа: энэ эхний удаа ирсэн үйлдэл биш ээ. Бас эцсийх ч биш.

Ийнхүү буцахаар шийдэж, машин руугаа аажмаар дөхөж явтал над шиг арай ядан гарсан нэгэн машин хажууханд зогсов. Тэндээс бууж ирсэн эмэгтэй надтай зөрөлдөн өнөөх газрыг зүглэн алхана.

Биш ээ, биш. Юу дутсан гэж над шиг тэнэг үйлдлийг тэр минь хийх билээ дээ.

Тэрхүү бодол дөнгөж дуусах алдад ардаас:

— Хөөе! хэмээн дуудав.

Зургаан жил өнгөрчээ…